Odnaleźć swój dom na obcej ziemi, czyli Matka Polka na Wyspach Brytyjskich

Kobietom, które wyjeżdżają z kraju w początkowym okresie adaptacyjnym brak jest wszystkiego co związane było z ojczyzną, a najbardziej rodziny, przyjaciół, wsparcia i normalnej pracy.

Wiele Polek zaczyna swoją pierwszą pracę na Wyspach jako osoby sprzątające. Nie znają języka, nie znają realiów życia w Londynie i szukają pierwszej pracy, zazwyczaj za pośrednictwem agencji. Kobiety pracujące na pełen etat w domu mają rodzinę, męża, dzieci i szereg obowiązków z tym związanych, czują się spełnione, ale pragną też poświęcać czas dla siebie.

Na Wyspach funkcjonują tzw. play group, na które przychodzą mamy ze swoimi małymi dziećmi. Spotkania odbywają się przed południem, od dwóch do czterech razy w tygodniu. Tak najczęściej zawiązują się pierwsze znajomości zarówno wśród mam, jak i wśród dzieci. Wiele z nich jest początkiem wspólnych działań, żeby nie „oszaleć” odnajdując swój nowy dom na obcej ziemi.

Małgorzata Bugaj-Martynowska z Dziennika Polskiego przeprowadziła rozmowę z dwiema Polkami z Wysp: Joanną i Katarzyną, które zapewniają, że jakość ich życia na emigracji uległa znacznej poprawie, nie czują się już tylko, jak same określają „matkami Polkami”, ale spełnionymi, szczęśliwymi kobietami. Jak tego dokonały? Miały na siebie plan. Poznały się w play group, gdzie uczęszczały też inne Polki. Zaprzyjaźniły się bo miały dzieci w podobnym wieku i wspólną pasję: lubiły dzieci. Wpadły na pomysł utworzenia czegoś na podobieństwo domowego przedszkola, w którym spotykałyby się mamy z dziećmi. Jedynie za ciasta i kawę trzeba byłoby zadbać we własnym zakresie. Wspólnie spędzony czas i wzajemne wsparcie miały być oczywiście za darmo.

Domowe darmowe przedszkole jak mawiają założycielki stanowi dodatkowo grupę wsparcia, czyli nieformalne biuro porad. Spotykają się dwa razy w tygodniu, raz u Joanny i raz u Katarzyny, przychodzą do nich mamy z dziećmi, głównie znajome. Spędzają czas ze swoimi dziećmi, rozmawiają, wspierają się i wspólnie załatwiają sprawy np. internetowe kursy dla mam, czy wizyty z dziećmi u lekarza, sprawy urzędowe. Uczą dzieci literek, zapoznają z czytankami, wymieniają się ubrankami i doświadczeniami życiowymi.

Przestały mieć problem z wyjściem na zakupy, do fryzjera lub na lekcje angielskiego, bo mają z kim zostawić swoje dzieci. Stały się zrelaksowane, mniej sfrustrowane, mają czas dla siebie i żyją w pewnym sensie jak w Polsce, gdzie mogły liczyć na obecność rodziców, dziadków. Posiadają przeszkolenie w zakresie udzielania pierwszej pomocy i certyfikaty o niekaralności oraz taki mały nieformalny grafik opiekowania się pociechami koleżanek. Ufają sobie i nie nadużywają pomocy koleżanek, świadomość możliwości ułatwia im planowanie wydarzeń.

Przykład dwóch Polek mieszkających w UK pokazuje nam, że warto czasem spojrzeć na swoje życie i wynikające z niego obowiązki w inny niż dotychczas sposób. Kiedy pomysłów brak zawsze można połączyć siły i korzystając z cudzych doświadczeń spróbować na nowo odnaleźć swoje miejsce na ziemi.

źródło: www.kresowiacy.com

/jk